هیچوقت دوست نداشتم و ندارم ادم کمال گرایی باشم، اما تنهایی همیشه بهتر از بودن با ادم های سمیِ و زیباترین تنهایی،تنهایی ایه که انتخاب ادم باشه، نه تنهایی ایه که دیگران باعثش باشن...

هیچوقت نتونستم برای آرامش این موقع شب ،جایگزینی پیدا کنم،

یکدفعه دلم هوس هویج بستنی کرد،سریع دم دست ترین آدم پایه رو پیدا کردم و رفتیم الان یه مغازه پیدا کردیم ،صندلی هاشو چیده بیرون تو پیاده رو ،هوا هم که عالی ،قشنگ جلا میده روح و روان رو،

از دل انگیزی این لحظه هرچی بگم کم گفتم...

یه وقتایی اونقدر غرق روزمرگی میشیم که یادمون میره چیز هایی که الان داریم ،یه زمانی ارزومون بوده...